ناراحتی و ترس…

رفتم دوش گرفتم

موهامو خشک کردم

و فکر میکردم میتونم دیگه راحت بخوابم

هرراهی که بلد بودم انجام دادم

ولی نشد

واسه همین بلند شدم

اومدم حیاط

روی نیمکت نشستم

از اینکه باد بصورتم میخوره حس خوبی دارم

دستامو نگاه میکنم حس میکنم هنوز 

یه ذره میلرزه

قلبم هنوز تند میزنه

افکارم سیاه تر از موهامه

منو نه تاریکی میترسونه،نه حیوونا

،نه ارتفاع،نه دیدن فیلم ترسناک

بزرگترین ترس من تنهاییه…

تنهایی تو روزایی مثل امروز

اینکه به جا گرفتن دست کسی

ناخنامو به کف دستم فشار دادم

+ هنوزم از ترس و 1 سرفه میکنم...