بی حسی…

هر روزی که میگذره

به ساعت کاریم اضافه تر میشه ، زندگی سخت تر میشه ،

امید کمتر میشه !

بیشتر کار میکنم که در مقابل این حجم ناعدالتی زانو نزنم

بیشتر باید تلاش کنم که شاید ذره ای بتونم در کنار نفس کشیدن

زندگی کنم!

دروغ چرا،پذیرش اینهمه مسولیت و پیوسته در حال دوییدن اصلا

مطلوب نیست.

تو رویاهای من هیچوقت این حجم نادیده گرفتن خودم وجود نداشت

دلم تنگه برای خوشیهای کوچیکی که هیچوقت برای بقیه

باور پذیر نبود!

وقتی چشامو میبستم رویاهای رنگی میبافتم

رویاهای قشنگ و ساده!

ولی الان رویاهام فرمولای پیچیده ای داره

جوابش سخته!حتی به جواب رسیدنش هم لذتبخش نیست.

روزهایی که قلبم جواب عقلم رو میداد

ولی الان عقلم ذره مهلت به قلبم نمیده!

+دلم تنگ شده برای زمانی که قلبم برای چیزی میتپید!